IKIA.cc weblog

Ik heb honger en koop mij een broodje martino. 
Ik ben niet tevreden en meld dit ook. 
Of meestal melden we het zelfs niet en gaan we naar een andere broodjeszaak. 

Onbewust passen we hier de PDCA-cyclus toe : Plan, Do, Check & Act. 
Dit is dus blijkbaar niet alleen toepasbaar op organisaties en groepen, maar even goed op individuen.

Pas ik dit altijd toe ? 
Eerlijk gezegd niet. 
Nochtans stel ik vast dat als ik het toepas, ik eigenlijk beter resultaat lever. 
En ook tevredener ben. 
Mensen passen dit gemakkelijker toe als ze de dingen ook belangrijker vinden.

“We zien de dingen niet zoals ze zijn, we zien de dingen zoals wij zijn.” (David Myers)

Enkele dagen geleden hoorde ik twee mensen bezig over creativiteit. 
Allebei hadden ze hun eigen omschrijving. 
Als ze naar mekaar luisterden, dachten ze dat ze allebei een andere definitie hadden. 
Als buitenstaander hoorde ik die verschillen minder, ik hoorde vooral gelijkenissen. 
De ‘bril’ die we dragen, waardoor we kijken bepaalt wat we zien.

Dit citaat heeft het over het zien.  Ik denk dat we dit kunnen uitbreiden naar horen, voelen, denken, …

Daarnet was ik eventjes met mijn zuster aan de telefoon. 
Tijdens het gesprek voelde ik mijn gedachten afglijden richting andere onderwerpen buiten dit gesprek. 
Ik stelde vast dat ik het moeilijk had om in het ‘Hier en Nu’ te blijven.  
Na het bespreken van de belangrijkste zaken, heb ik het gesprek beëindigd. 
Ik vond het namelijk niet eerlijk naar haar toe om maar een half gesprek te kunnen voeren.

Eén van de dingen die mij helpen om rijker te communiceren is bewust in het ‘Hier en Nu’ te blijven met mijn gesprekspartner. 
Ben ik hier nog aanwezig in dit gesprek? 
Ben ik er nog voor de ander?